Küresel bir ticaret savaşının ortasında, sınır ötesi ürün sevkiyatı yapan işletmeler kritik bir soruyla karşı karşıya: Gümrük vergilerini kim ödeyecek? Gümrük vergileri ek masraflar doğurduğundan, teslimatın farklı aşamalarıyla ilgili maliyet ve risklerin sorumluluğunun net bir şekilde belirlenmesi hiç bu kadar hayati olmamıştı.
Incoterms, uluslararası işlemlerde alıcı ve satıcının sorumluluklarını tanımlayan standartlaştırılmış ticaret terimleridir. Her iki taraf da satış sözleşmelerinde bir Incoterms türü seçerek gümrük vergilerinden kimin sorumlu olacağı konusunda anlaşabilir.
Uygun Incoterm seçilerek, işlemler ve lojistik optimize edilebilir, şeffaf ve güvenli hale getirilebilir. Bu makalede, Incoterms ve bunların gümrük vergisi ödemesine etkileri hakkında kapsamlı bir genel bakış sunacağız.
Incoterms nedir?
Incoterms, Uluslararası Ticari Şartlar anlamına gelir. Bunlar, teslimat şekillerini ve maliyetleri ile her bir tarafın yükümlülüklerini açıkça belirlemek için “malların teslimatı konusunda uluslararası ve yurt içi sözleşmelerde kullanılan bir dizi standart”tır.
İlk olarak 1936 yılında Uluslararası Ticaret Odası (ICC) tarafından oluşturulan Incoterms, yıllar içinde gelişmiş, birçok yeni şart ortaya çıkmış ve mevcut şartlar nakliye alanındaki değişikliklere uyum sağlamıştır. En son sürüm olan Incoterms 2020, 1 Ocak 2020 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Incoterms 2020
Halen yürürlükte olan on bir Incoterms, malların nakliyesi sırasında önemli hususları netleştirir. Bunlar arasında teslimat yöntemleri ile riskler ve masraflar konusunda alıcı ve satıcının sorumlulukları yer alır. Lojistik konuların ötesinde, Incoterms seçimi sözleşme yapımı, gerekli belgeler, ödeme yöntemleri ve kredi sigortası kapsamını da etkiler.
E Grubu. Fabrika kapısında doğrudan teslimat
E Grubu sadece bir Incoterm içerir – EXW veya Ex Works. Bu terim, satıcının malları kendi tesislerinde teslim ettiğini ve sorumluluğunun malları nakliyeye hazırlamakla sınırlı olduğunu belirler. Bu arada, alıcı yükleme, nakliye, sigorta ve gümrük dahil olmak üzere diğer tüm masrafları ve sorumlulukları üstlenir.
F Grubu. Ana nakliye bedeli ödenmeden doğrudan teslimat
F Grubu, nakliye döngüsünün daha sonraki bir aşamasında, limanda veya malları taşıyacak gemide yapılan teslimatı kapsar. Bu grup üç Incoterms içerir:
FCA (Taşıyıcıya Teslim)
Satıcı, malları kararlaştırılan bir yere teslim eder; malların devri için kararlaştırılan yere kadar olan masraflar ve riskler satıcıya aittir.
FAS (Gemi Yanında Teslim)
Bu Incoterm, öncelikle büyük hacimli yüklerin veya dökme malların nakliyesinde kullanılır. Satıcı, malları liman rıhtımına taşımak ve geminin yanına yerleştirmekle yükümlüdür. Bu noktadan itibaren tüm masraflar ve riskler alıcıya aittir.
FOB (Gemi Yanında Teslim)
Bu, deniz taşımacılığında en yaygın olarak kullanılan Incoterms şartlarından biridir ve satıcının malları belirlenen gemiye yüklemesini gerektirir.
C Grubu. Dolaylı teslimat
Bu Incoterms grubunda, satıcı taraf ana nakliye işlemlerinden sorumludur ve dolayısıyla maliyetlerin ve risklerin çoğunu üstlenir. Bu grupta dört Incoterms yer almaktadır:
CFR (Maliyet ve Navlun)
Genellikle deniz taşımacılığında kullanılır. Satıcı, malların varış noktasına kadar olan ana nakliyesinden sorumludur, ancak malların sigortalanması konusunda herhangi bir sorumluluk üstlenmez.
CIF (Maliyet, Sigorta ve Navlun)
Esas olarak deniz taşımacılığında kullanılır. Satıcı, malların varış noktasına nakliyesinin yanı sıra sigortalanmasından da sorumludur.
CPT (Nesil Yeri)
Bu, CFR şartına eşdeğer olmakla birlikte, her türlü nakliye türü için geçerlidir. Mallar nihai varış noktasına ulaşana kadar masraflar satıcıya aittir, ancak nakliye riskleri alıcıya aittir.
CIP (Taşıma ve Sigorta Ücreti Ödenmiş)
Bu, her türlü nakliye türü için CIF şartına eşdeğerdir. Satıcı, ana nakliye masraflarının tamamını ve yolculuk sırasındaki sigorta masraflarını üstlenir.
D Grubu. Doğrudan teslimat
Burada satıcı, malların tesislerden ayrıldığı andan teslimata kadar tüm masrafları ve riskleri üstlenir. Üç Incoterms'ten oluşur:
DPU (Yerinde Teslim, Boşaltılmış)
Satıcı, karşılıklı olarak kararlaştırılan boşaltma noktasına kadar olan riskleri üstlenir. Bu durum, her türlü nakliye türü için geçerlidir.
DAP (Yere Teslim)
Satıcı, teslimat noktasına kadar olan masrafları ve riskleri üstlenir; gümrük masrafları ise alıcı tarafından karşılanır.
DDP (Gümrük Vergileri Ödenmiş Teslimat)
İhracat işlemine ilişkin tüm masraflar ve riskler satıcıya aittir.
Gümrük vergisi söz konusu olduğunda doğru Incoterm'i seçmek
İşlem için uygun Incoterm'i seçmek hayati önem taşır, çünkü bu, satış fiyatını etkilerken, her bir tarafın lojistik sorumluluklarını ve nakliye maliyetlerini de önemli ölçüde etkiler. Bu durum gümrük vergileri için de geçerlidir. Genellikle mallar bir ülkeye getirildiğinde, ithalatçı, hükümet tarafından uygulanan gümrük vergilerini beyan etmek ve ödemekle sorumludur. Ancak, Incoterm DDP (Delivered Duty Paid) kapsamında, satıcı gümrük vergileri dahil tüm riskleri ve maliyetleri üstlenir.
Kalan on Incoterm kapsamında ise gümrük vergilerini ödemek alıcının sorumluluğundadır. Örneğin, DAP (Delivered at Place) şartına göre, mallar varış noktasında boşaltılmaya hazır hale gelene kadar tüm riskler satıcıya ait olsa da, mallar varış ülkesine ulaştığında ithalat vergileri, gümrük vergileri ve diğer gümrükle ilgili masrafları alıcı ödemelidir.
Karmaşık ve değişken küresel gümrük vergileriyle karşı karşıya kalan tüm uluslararası ticaretle uğraşan işletmeler, Incoterms'in kullanımını anlamalı ve taraflar arasında en uygun olanı üzerinde anlaşmalıdır. Doğru Incoterm'i seçerken dikkate alınması gereken birkaç koşul vardır; bunlara aşağıdakiler dahildir ancak bunlarla sınırlı değildir:
1. Ürün türü. Örneğin, yüksek değerli ürünler için genellikle CIF (Maliyet, Sigorta ve Navlun) veya CIP (Taşıma ve Sigorta Ödenmiş) kullanılır; bu durumda satıcı, nakliye sürecini kapsayan sigortayı sağlar.
2. Menşe ve varış ülkesi. Ülkelerin siyasi ve ekonomik durumları ile ticaret düzenlemeleri, risklerin ne zaman karşı tarafa devredileceğine ilişkin işletmelerin kararlarını etkiler. Bir ticaret savaşı sırasında bu durum, gümrük vergisi ödeme sorumluluğuyla doğrudan ilgilidir.
3. Taşıma aracı. Örneğin, CFR (Maliyet ve Navlun) ve CIF (Maliyet, Sigorta ve Navlun) gibi bazı Incoterms, deniz taşımacılığı için özellikle uygundur.
Daha iyi veya daha kötü bir Incoterm yoktur, sadece belirli bir ticaret bağlamı için doğru Incoterm vardır. İşletmelerin, ticari sözleşmelerine Incoterms'i dahil ederken uzman tavsiyesi almaları önerilir.
EXW (Fabrika Teslim) gibi terimler genellikle AB içi ticarette kullanılırken, ihracatçılar uluslararası müşterilere tam hizmetli teslimat sunmak istediklerinde DAP (Varış Yeri Teslim) veya DDP (Gümrük Ücretleri Ödenmiş Teslim) tercih edilir.
Peter Navest
Örnek: Incoterms uygulamada
Hollandalı bir endüstriyel makine üreticisi, Brezilyalı bir inşaat firmasıyla 250.000 € değerinde makine satışı için bir anlaşma yapmıştı.
Malların Rotterdam limanından Santos limanına gemi ile taşınması kararlaştırıldı. Brezilyalı alıcı, kararlaştırılan ödeme koşullarına göre, sevkiyattan sonraki 60 gün içinde ödemeyi yapması gerekiyordu. Ayrıca Brezilya, endüstriyel makinelere %14 ithalat vergisi uygulamaktadır (2024 yılında yürürlüğe giren politika) ve bu vergi, mallar Brezilya gümrüğüne ulaştığında ödenmelidir.
Nakliye riskini azaltmak için, iki taraf, uzun mesafe, malların yüksek değeri ve deniz taşımacılığı yöntemini göz önünde bulundurarak, sevkiyat sırasında sorumlulukları belirlemek için Incoterm CIF (Maliyet, Sigorta ve Navlun) şartını kullanmaya karar verdi. Bu Incoterm şunu açıkça belirler:
|
Hollandalı ihracatçı aşağıdakileri ayarlamalı ve masraflarını karşılamalıdır:
- Santos limanına nakliye
- Nakliye sırasında malları kapsayan deniz sigortası
|
|
Mallar Rotterdam'da gemiye yüklendiğinde risk Brezilyalı alıcıya geçecektir.
|
|
Brezilyalı alıcı aşağıdakilerden sorumlu olmalıdır:
- İthalat gümrük işlemleri
- Malların varışında Brezilya ithalat vergileri ve KDV'nin ödenmesi, bu da toplam maliyeti artıracaktır.
|
Ödeme yapılmama riskini azaltmak için Hollandalı ihracatçı, Atradius'tan 250.000 € tutarındaki faturayı sigortalayan bir kredi sigortası poliçesi aldı.
Sonuç olarak, gümrük vergisi yükü alıcıya ait olacaktır. Alıcı 60 gün içinde ödeme yapmazsa, ihracatçı Atradius'a talepte bulunabilir. Atradius, bu ödeme yapılmamasının nedenlerini ve malların kararlaştırıldığı şekilde teslim edilip edilmediğini değerlendirir; bu durum Incoterm ile kanıtlanabilir. Alıcı temerrüde düşerse, ihracatçı fatura değerinin %90'ına kadarını Atradius'tan geri alabilir.
Kredi sigortası, Incoterms’i nasıl tamamlayabilir?
Kredi sigortası, tedarikçileri faturaların ödenmemesi riskinden korur. Hizmetleri arasında tedarikçinin potansiyel müşterilerinin veya müşterilerinin kredi değerliliğini kontrol etmek, borçları tahsil etmek ve tazminat ödemesi yoluyla ödenmemiş faturaları karşılamak yer alır.
Incoterm seçimi, malların mülkiyetinin satıcıdan alıcıya geçtiği noktayı belirler. Bu, uluslararası ticarette risk ve sorumlulukların yönetimi açısından çok önemlidir. Ticari kredi sigortası genellikle mallar alıcının eline geçtiğinde yürürlüğe girer. Bu nedenle, uygun Incoterm'in seçilmesi, her iki tarafın da yükümlülüklerini anlamasını sağlar. Kredi sigortası kapsamı, risklerin devriyle uyumlu olacaktır.
Satış fiyatını belirlemek ve kar marjlarını korumak için, bir Incoterm ile ilişkili lojistik maliyetlerini (satıcı için geçerliyse gümrük vergileri dahil) doğru bir şekilde hesaplamak çok önemlidir. Kredi sigortası, mallar alıcının eline geçtiğinde borçlunun borçlu olduğu nihai tutarı kapsar ve ödeme yapılmaması durumunda finansal koruma sağlar.
Incoterms, gümrük tarifeleri ve kredi sigortası arasındaki etkileşim, sınır ötesi işlemlerin maliyetini, riskini ve finansal güvenliğini belirlemektedir.
Peter Navest
İşletmelerin gümrük vergileri sorununu aşmalarına yönelik ipuçları
Gümrük vergilerinin olası etkilerine rağmen başarılı işlemler gerçekleştirmek için işletmeler, aşağıdaki riskleri ve potansiyel risk azaltma stratejilerini dikkate almalıdır:
Riskler
- Beklenmedik veya yüksek ithalat vergileri
- Ticaret anlaşmalarında veya gümrük tarifelerinde değişiklikler
- Malların yanlış sınıflandırılması, yani yanlış "Harmonize Sistem" (HS) kodları
- Yerel gümrük düzenlemeleri hakkında bilgi eksikliği
Risk azaltma stratejileri
- Doğru HS kodlarını kullanın: Yanlış uygulanan tarifelerden kaçınmak için malların "Harmonize Sistem" kapsamında doğru şekilde sınıflandırıldığından emin olun.
- Gümrük danışmanlarına danışın: Yerel gümrük tarifesi yapılarını anlayan ve gümrük vergisi oranları ve muafiyetler konusunda tavsiyelerde bulunabilecek profesyonellerle çalışın.
- Ticaret anlaşmalarından yararlanın: Gümrük vergilerini azaltmak veya ortadan kaldırmak için Serbest Ticaret Anlaşmaları'nın (FTA) (ör. AB-Mercosur, AB-Japonya) geçerli olup olmadığını kontrol edin.
- Incoterms'i stratejik olarak seçin: Yabancı gümrük ve gümrük vergilerini yönetme konusunda kendinize güveniyorsanız DAP veya DDP gibi terimleri kullanın.
- Sözleşmelere gümrük vergisi maddeleri ekleyin: Gümrük vergilerinin maliyetini kimin üstleneceğini ve vergilerde değişiklik olması durumunda ne olacağını açıkça belirtin.
- Güncel bilgileri takip edin: Hükümet portalları veya ticaret istihbarat araçları aracılığıyla gümrük vergisi değişikliklerini takip edin.
Incoterms'in ticaret risklerini azaltmanıza nasıl yardımcı olabileceğini öğrenmek veya kredi sigortasını görüşmek için yerel bir Atradius temsilcisiyle iletişime geçin.
Ne Yapıyoruz
Dünyanın önde gelen kredi sigortası şirketlerinden biri olarak, dünya çapında 50'den fazla ülkede ticari kredi sigortası, kefalet ve tahsilat hizmetleri sunan güvenilir bir sağlayıcıyız. Özel Risk Yönetimi (SRM) birimimiz, olağanüstü durumlarda ödenmemiş borçların tahsil edilmesinde size destek olmaya adanmış, sigorta, hukuk, hasar ve tahsilat alanlarında uluslararası uzmanlara sahip benzersiz bir hizmet sunmaktadır.
Bu sayfadaki tüm içerik, buradan ulaşabileceğiniz Feragatnamemize tabidir.
